ckb/README.pl.md
Michał Kopeć 3f5debdbe6 Merge origin/main (conflicts resolved with user input)
Co-Authored-By: Claude Opus 5.5 <noreply@anthropic.com>
2026-11-11 13:34:24 +01:00

46 KiB
Raw Blame History

Cascade Knowledge Base

Read this in: English | Polski

Repozytorium źródłowe (zawsze najbardziej aktualna wersja): git.wierzbowa.cloud/michal/ckb

Co zawiera ta baza wiedzy: zobacz ABOUT.pl.md (lub ABOUT.md) - jej cel, odbiorców, zakres, właścicieli i poziom poufności, opisane przez osobę, która ją prowadzi. Reszta tego README opisuje narzędzia Cascade KB, takie same w każdej bazie.

Warstwowa wiki zarządzana przez agenta, w której lokalna zawartość nadpisuje źródła nadrzędne (upstream) dostępne tylko do odczytu. Zbudowana na wzorcu LLM Wiki Karpathy'ego, rozszerzonym o skalowanie, zarządzanie cyklem życia i wsparcie dla wielu agentów.

Ten dokument to techniczny przegląd funkcji. Przewodnik zorientowany na zadania (jak stworzyć wiki, dodawać wiedzę, utrzymywać porządek, synchronizować się z innymi, z przykładami dla każdego przypadku użycia) znajdziesz w docs/MANUAL.pl.md (English). Zaczynasz? Przeczytaj jednostronicowy docs/QUICKSTART.pl.md (English).

Jeśli ta baza dokumentuje tworzone przez Ciebie oprogramowanie, opcjonalny moduł software dodaje repozytoria w src/ i pracę sterowaną specyfikacją — zobacz docs/OPENSPEC.pl.md (English).

Aby korzystać z bazy w aplikacji webowej Claude lub innym kliencie MCP, opcjonalny moduł mcp udostępnia ją przez MCP: wyszukiwanie i odczyt, zgłoszenia do raw/inbox/ i cofanie źle skierowanego zgłoszenia, także przy kilku bazach podłączonych naraz — zobacz docs/MCP.pl.md (English). Aby zapisywać strony WWW, PDF-y i transkrypcje filmów w raw/inbox/, opcjonalny moduł capture zapisuje każdą jako datowany zrzut oznaczony jako niezaufany. Aby wysłać dokument do innej bazy, opcjonalny moduł share korzysta ze wspólnego repozytorium git z jedną skrzynką na bazę; odbiorca bierze dokument do raw/inbox/ i przetwarza go zwykłym ingestem. Każdy moduł ma własne README w obu językach w .agents/modules/<nazwa>/.

Pełny schemat strony oraz historię obu numerów wersji znajdziesz w docs/CHANGELOG.pl.md (English). Własne decyzje projektowe szablonu, czyli dlaczego wygląda tak, a nie inaczej, opisuje docs/decisions/.

Kanały wydawnicze

Repozytorium szablonu utrzymuje trzy gałęzie. Nie są wymienne:

Gałąź Czym jest Kto powinien ją śledzić
main Stabilna — wydany szablon Wszyscy, domyślnie
test Kandydat do wydania — walidowany przed scaleniem do main Każdy, kto pomaga walidować wydanie albo potrzebuje poprawki, która weszła, ale jeszcze nie została wydana
experimental Rozwojowa — bieżąca praca, może być zepsuta albo wycofana Osoby rozwijające sam szablon

Zarówno ckb-init, jak i ckb-upgrade domyślnie używają main. Żeby użyć innego kanału, powiedz którego: „zainicjuj z gałęzi test", „sprawdź experimental pod kątem aktualizacji", „przełącz tę KB z powrotem na kanał stabilny". Śledzona gałąź jest zapisana w ckb.yaml:

template:
  repo: https://git.wierzbowa.cloud/michal/ckb.git
  branch: main

KB bez ckb.yaml (albo bez bloku template:) jest traktowana jako śledząca main; każda KB sprzed tej konwencji i tak go śledziła.


Struktura katalogów

├── ABOUT.md      # Co zawiera ta KB: cel, odbiorcy, zakres, właściciele - piszesz go ty
├── ABOUT.pl.md   # To samo po polsku - wypełnij plik w języku swojej bazy
├── ckb.yaml      # Manifest repozytorium: śledzona gałąź szablonu, zainstalowane moduły, ustawienia rozmów, rutyny
├── docs/         # Podręcznik, changelog, przewodnik OpenSpec i decisions/ — własne ADR-y szablonu
├── tests/        # Tylko w repo szablonu: baza-fixture + test dymny (tests/smoke.sh); nie kopiowany do KB
├── libs/         # Zewnętrzne źródła tylko do odczytu — kopie git (w .gitignore) LUB
│                 #   konfiguracje konektora (source.yaml) z własnym generowanym indeksem
├── linked/       # Zewnętrzne bazy wiedzy tylko do odczytu, montowane jako dowiązania symboliczne
├── outputs/      # Wygenerowane artefakty, eksporty, skompilowane pliki
│   └── documents/  # Dokumenty przygotowane z templates/
├── raw/          # Materiał źródłowy dostarczony przez użytkownika
│   └── inbox/    # Strefa zrzutu: nieprzetworzony materiał
├── templates/    # Twoje szablony dokumentów: nagłówki plus komentarz z instrukcją pod każdą sekcją
├── tmp/          # Pliki tymczasowe, cache (w .gitignore)
├── wiki/         # Lokalna, ustrukturyzowana wiki w markdown (zarządzana przez agenta)
│   ├── index.md      # Tabela routingu z wyzwalaczami „Use when" + kb_schema_version
│   ├── overview.md   # Czego dotyczy ta KB — treść, nie schemat
│   ├── log.md        # Główny dziennik zmian (rollup)
│   ├── error-book.md # Błędy kompilacji i wyprowadzone ograniczenia
│   ├── query-gaps.md # Pytania bez odpowiedzi, cele przyszłego ingestu
│   ├── projects/     # Opcjonalne lokalne zakresy zapytań
│   ├── decisions/    # Numerowane, tylko-dopisywane zapisy decyzji + własny index.md i log.md
│   ├── entities/     # Typowane strony encji (osoby, projekty, koncepcje) + własny index.md
│   └── graph/        # Listy krawędzi i dane relacji + własny index.md
└── workload/     # Podsumowania sesji i decyzje
    └── YYYY-MM-DD_<autor>_summary.md

Priorytet kaskady

Podczas wyszukiwania warstwy są sprawdzane w kolejności — pierwsze trafienie wygrywa:

wiki/        (najwyższy)  ← agent zapisuje tutaj, zawsze wygrywa
linked/A/    (średni)     ← zamontowane przez symlink wiki nadrzędne
linked/B/    (niski)      ← zamontowane przez symlink wiki nadrzędne
libs/A/      (najniższy)  ← kopie zewnętrznych baz wiedzy zarządzane przez git, albo własny generowany indeks konektora

Agent nigdy nie zapisuje do linked/ ani do libs/<name>/ będącego kopią git. Aby poprawić treść nadrzędną, zapisz właściwą wersję w wiki/, a ona automatycznie zyska pierwszeństwo. Jedynym wyjątkiem jest libs/<name>/ oparty na konektorze (zobacz „Konektory zewnętrznych źródeł i indeksowanie” poniżej): agent zarządza jego generowanym indeksem tak samo jak wiki/.


Funkcje

Każda funkcja poniżej to skill w .agents/skills/. Skill ładuje się do kontekstu dopiero po wywołaniu; AGENTS.md zawiera routing i reguły nienegocjowalne, nic więcej.

Przepływ oparty na skrzynce odbiorczej (Inbox)

Wrzuć dowolny surowy materiał (notatki, artykuły, linki) do raw/inbox/ bez porządkowania. Po komendzie „Ingest" (lub „Update the wiki") agent przetwarza skrzynkę odbiorczą: wydobywa wiedzę, zapisuje ją w wiki/ i archiwizuje przetworzone elementy do raw/. Potem przypomina o przejrzeniu wyniku i uruchomieniu „sync changes", żeby wypchnąć zmiany do origin, kiedy wynik będzie Ci odpowiadał. Skill: .agents/skills/ckb-ingest/SKILL.md.

Zanim cokolwiek zapisze, skrypt (dedup_inbox.py) zgłasza pliki ze skrzynki, które już zingestowano: identyczne co do bajtu lub co do tekstu kopie plików z archiwum, pliki, których skrót strona już cytuje, linki do adresów URL, które strona już cytuje, oraz duplikaty w samej skrzynce. Potem agent się melduje: dla każdego źródła mówi, jak je rozumie, które strony zmieni i z czym jest sprzeczne. Nic nie zostaje zapisane, dopóki nie odpowiesz. „Ingest in batch” pomija meldunek. Tekst owinięty w <private>…</private> nigdy nie jest ingestowany.

Dla długich rozmów, notatek ze spotkań, transkryptów lub eksportów czatu ingest używa strukturalnej destylacji, zamiast traktować cały plik jako jedną niezróżnicowaną bryłę: wyszukiwalne pytanie, krótkie podsumowanie, rozwiązanie lub decyzja, odniesienia do systemów/kodu, zaangażowane osoby oraz fragmenty o wysokiej wartości, które warto móc znaleźć osobno.

„Wysoka wartość" to jawny test, a nie ocena uznaniowa, bo inaczej każdy fragment wygląda na wart zachowania, a strona staje się drugą kopią transkryptu. Fragment zasługuje na własną wyszukiwalną sekcję tylko wtedy, gdy zawiera termin rzadki w całej wiki (sprawdzane przez rg -c: ma to być wyróżniający uchwyt wyszukiwania, a nie słowo obecne już na dwudziestu stronach), ma około 200 znaków lub więcej i jest potwierdzony przez coś dalej w materiale, co się z nim zgadza, działa na jego podstawie lub go koryguje. Jeśli fragment nie spełnia choćby jednego warunku, treść nadal trafia na stronę, tylko do podsumowania, a nie jako osobna jednostka. Wydzielone fragmenty zabierają ze sobą nagłówek nadrzędny lub pytanie wątku, żeby dały się jednoznacznie czytać samodzielnie.

Leniwie ładowany indeks z wyzwalaczami „Use When"

wiki/index.md to tabela routingu. Każdy wpis ma kolumnę Use when z listą słów kluczowych wyzwalających. Agent najpierw czyta indeks (pozostaje w kontekście), dopasowuje słowa kluczowe do zadania i ładuje tylko pasujące strony. Indeks pozostaje mały; strony, na które wskazuje, nie muszą.

Warstwa zapytań oparta na TLDR

Każda strona zawiera jednozdaniowe podsumowanie tldr we frontmatterze. Podczas zapytania agent najpierw czyta TLDR-y. Jeśli TLDR już odpowiada na pytanie, agent w ogóle nie ładuje pełnej treści. Łańcuch odwoławczy: TLDR → treść → surowe źródło.

Lokalne zakresy projektów

Dla powracających zespołów, klientów, systemów lub inicjatyw wiki może trzymać zwykłe strony zakresów w formacie Markdown pod wiki/projects/. Strona zakresu wymienia strony wiki, encje, źródła z raw/archive/, konektorowe libs/, wyjścia i obszary grafu, które należy przeszukać najpierw dla danego projektu. Daje to to samo, co przestrzeń robocza projektu w większym systemie wyszukiwania, ale zakres pozostaje lokalny, przejrzysty i edytowalny w dowolnym edytorze tekstu.

Zakresy zawężają tylko pierwsze przejście. Jeśli wyszukiwanie w zakresie nie odpowiada na pytanie, agent wraca do pełnej kaskady.

Lokalne wyszukiwanie hybrydowe

Gdy routing po indeksie/TLDR nie wystarcza, agent może połączyć kilka lokalnych sygnałów przed odpowiedzią:

  • dokładne wyszukiwanie tekstu przez rg dla komunikatów błędów, komend, flag, nazw plików, nazw hostów, identyfikatorów zgłoszeń i innych literalnych tokenów — również w raw/inbox/, więc materiał wrzucony godzinę temu i jeszcze nie zingestowany nadal może odpowiedzieć na pytanie (i sygnalizuje, że ingest jest zaległy)
  • dopasowania semantyczne/encyjne z tytułów stron, TLDR-ów, zakresów projektów i relacji w grafie
  • metadane świeżości i pewności, dzięki którym nieaktualne lub słabe strony są traktowane ostrożnie
  • rozszerzenie kontekstu wokół dopasowanej sekcji, aby odpowiedzi były osadzone w sąsiadujących nagłówkach i akapitach, a nie w samotnym urywku
  • wyszukiwanie BM25 po sekcjach przez SQLite FTS5 (biblioteka standardowa), każda sekcja indeksowana z tytułem strony, ścieżką nagłówków i tldr jako kontekstem, więc kandydat wskazuje trafione sekcje i swój koszt w tokenach

Zebranie i połączenie tych sygnałów jest mechaniczne, więc wykonuje je skrypt .agents/skills/ckb-retrieve/scripts/retrieve_candidates.py, tak samo jak detekcję w lincie; agent czyta jego ranking i wykonuje osąd (deduplikacja według twierdzenia, przerankowanie względem dosłownego pytania, weryfikacja źródła). Każdy sygnał tworzy własną listę rankingową, a listy są następnie łączone, a nie rozstrzygane wyborem ulubionego sygnału: każdy kandydat zbiera weight / (k + rank) zsumowane po listach, na których występuje, więc strona na trzecim miejscu w trzech listach wygrywa ze stroną pierwszą w jednej. k wynosi 10, celowo mniej niż zwykle cytowane 60. Wartość 60 jest dostrojona do wyszukiwarek zwracających setki kandydatów i spłaszcza wszystkie wyniki do niemal identycznych wartości przy kilkunastu, które daje lokalna wiki. Zapytania o literalne tokeny podnoszą wagę listy dokładnych dopasowań, ponieważ żadne podobieństwo tytułu nie powinno wyprzedzić trafienia w dokładny ciąg, który ktoś wklejił.

Połączeni kandydaci są następnie deduplikowani według twierdzenia — strona wiki, plik z raw/archive/, który cytuje, i strona konektora wskazująca na nią to trzy trafienia dla jednego faktu, nie trzy źródła — i przerankowani w skali 0–10 według tego, jak dobrze odpowiadają na dosłownie zadane pytanie, a nie jak dobrze pasują do jego sformułowania. Ten sam agent, świadome drugie przejście, bez osobnego modelu.

Wynik jest wewnętrznie normalizowany jako pakiet dowodowy: ścieżka źródła, dopasowane twierdzenie, data/świeżość, pewność/jakość, wskazówki o relacjach lub zakresie oraz informacja, z których sygnałów każdy kandydat został połączony. Nie potrzeba serwera, bazy wektorowej ani osobnego klienta.

Zastrzeżenia w odpowiedziach

Metadane, które wiki już śledzi, są podawane w samej odpowiedzi, a nie tylko sprawdzane przy jej budowaniu. Gdy strona stanowiąca podstawę odpowiedzi przekroczyła freshness_window_days, ma niską confidence/quality, opiera się na niezingestowanym materiale z raw/inbox/ lub została sprawdzona względem zapisanego w pamięci indeksu konektora, a nie żywego źródła, odpowiedź mówi o tym obok twierdzenia, którego to dotyczy. Konflikty między dwiema aktywnymi stronami są ujawniane tak samo, nawet jeśli żadna nie ma jeszcze superseded_by. Chodzi o to, żeby agent nie odpowiadał pewnie z nieaktualnej strony, nie przekazując tej informacji dalej.

Konsolidacja i podsumowania tematów (na żądanie)

„Consolidate” zapisuje raport samych propozycji w outputs/reports/: grupy tematów (i czy każda strona w wiki/topics/ istnieje i jest aktualna), kandydatów do scalenia, brakujące linki, strony nieaktualne i stare wpisy dziennika. Nic w wiki się nie zmienia, dopóki nie zaakceptujesz danej pozycji. Zaakceptowane strony tematów podsumowują, co KB zawiera o jednym temacie, i wymieniają strony członkowskie ze skrótami, więc lint oznacza temat, gdy któryś członek się zmieni. Skill: .agents/skills/ckb-consolidate/SKILL.md.

Profile i lekcje

Każda osoba może mieć profil w workload/profiles/ (rola, jak z nią pracować), wypisywany w podsumowaniu startu jej własnej sesji i niczyjej innej. „Remember this” albo „lesson: …” zapisuje lekcję: osobistą w profilu, dla całej KB w wiki/lessons.md, gdzie czeka na przegląd drugiej osoby. Pierwszeństwo: AGENTS.md, potem ## Rules projektu, potem profil. Skill: .agents/skills/ckb-profile/SKILL.md.

Zachowane odpowiedzi

Odpowiedź, która wymagała prawdziwej pracy, można na prośbę zachować w outputs/answers/ ze skrótami w ## Sources i sekcją ## Gaps. Lint oznacza zachowaną odpowiedź, której źródła się zmieniły, a to samo pytanie zadane ponownie aktualizuje ją zamiast tworzyć duplikat. Wprowadzenie odpowiedzi do wiki odbywa się zwykłym ingestem, nigdy bezpośrednim zapisem. Fragmenty prywatne (<private>) nigdy nie są cytowane.

Wyszukiwanie ekspertów i właścicieli

„Kto wie o X" i „kto jest właścicielem X" to bezpośrednie zapytania do grafu, a nie zgadywanie po pełnym tekście. Ingest zapisuje krawędzie has_expertise_in, gdy ktoś wykazuje się odpowiadaniem na pytania lub wyjaśnianiem decyzji w danym temacie, oraz krawędzie owns dla zadeklarowanej odpowiedzialności za system, obszar lub decyzję — oba wyłącznie na podstawie wykazanych dowodów, nigdy wnioskowane z obecności na spotkaniu czy ze stanowiska. Gdy krawędzi jeszcze nie ma, wyszukiwanie wraca do dowodów autorstwa i mówi, które z dwóch stanowiło podstawę odpowiedzi, bo domniemany ekspert to słabsze twierdzenie niż zapisany.

Zapisy decyzji

wiki/decisions/ zawiera jedną numerowaną stronę na decyzję (NNNN-slug.md): co postanowiono, przez kogo (decided_by), kiedy (decided_on), dlaczego, jakie alternatywy odpadły i czego decyzja dotyczy (affects). Pole status (proposed/accepted/rejected/superseded/reversed) mówi, czy decyzja faktycznie obowiązuje, a opcjonalna data review_on oznacza ją do przeglądu.

Strony decyzji są tylko do dopisywania. Gdy wybór się zmienia, nowa decyzja zastępuje starą — supersedes/superseded_by ustawiane są po obu stronach, status starej zmienia się na superseded lub reversed, a jej pierwotny kontekst i uzasadnienie pozostają nietknięte. Dzięki temu na pytanie „dlaczego jest tak, jak jest?" da się odpowiedzieć po latach, a „używamy Postgresa" zamienia się w „używamy Postgresa, a wcześniej MySQL-a, zmienione we wrześniu z powodu raportowania". decided_by i affects stają się też krawędziami grafu, więc „kto zdecydował o X" i „jakie decyzje dotyczą Y" to bezpośrednie wyszukania. Skill ckb-decide zapisuje decyzje i odpowiada na pytania o nie; ckb-lint sprawdza ich strukturę (słownik statusów, wymagane daty, dwustronne zastępowanie, unikalne numery, zaległe przeglądy).

Luki w zapytaniach

Jeśli kaskada nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, agent zapisuje lub proponuje krótki wpis w wiki/query-gaps.md: o co pytano, gdzie szukał i jakie najmniejsze źródło lub strona zamknęłaby lukę. Nieudane wyszukiwania stają się wtedy sygnałem zapotrzebowania dla następnego ingestu, zamiast przepadać w historii czatu.

Schemat frontmatteru strony

Każda strona wiki używa frontmatteru YAML. Pole type jest wymagane; reszta jest opcjonalna:

---
type: concept              # WYMAGANE. Otwarty ciąg znaków: person, project, concept, library, decision, playbook, ...
resource: https://...      # Kanoniczny URI do autorytatywnego zewnętrznego źródła, które opisuje ta strona
tldr: Jednozdaniowe podsumowanie zoptymalizowane pod odczyt przez LLM
confidence: 0.0–1.0      # Wynik potwierdzenia przez źródła
quality: 0.0–1.0          # Samoocena (poniżej 0.7 → oflagowane)
supersedes: path/to/old.md
superseded_by: path/to/new.md
last_updated: YYYY-MM-DD
freshness_window_days: 90 # Liczba dni, po których treść uznaje się za nieaktualną
retention: high|medium|low
source_fingerprint: sha256:3f9a2c1e   # skrót źródła, z którego zbudowano tę stronę
source_checked: YYYY-MM-DD            # kiedy ten skrót był ostatnio zweryfikowany
review: draft|reviewed|needs_update   # z reviewed_by / reviewed_on (1.6)
tags: retries, billing                # tylko tagi z wiki/tags.md (1.6)
---
  • type — wymagane; niezarejestrowany ciąg znaków, nowe wartości są zawsze poprawne, czytelnicy tolerują nierozpoznane
  • resource — opcjonalny wskaźnik do żywego/autorytatywnego źródła, oddzielony od własnego komentarza wiki
  • confidence — ustawiane przy zapisie, zanika z czasem, wzmacniane przez nowe źródła
  • quality — samoocena przy zapisie, strony poniżej 0.7 oznaczane do przeglądu
  • supersedes / superseded_by — gdy nowa informacja zastępuje starą, połącz je
  • freshness_window_days — strony starsze niż to okno są oznaczane podczas lintowania
  • retention — strony o niskim priorytecie są archiwizowane po 2× oknie świeżości
  • source_fingerprint / source_checked — skrót materiału, z którego zsyntetyzowano stronę, oraz data ostatniego potwierdzenia. Okno świeżości to przypuszczenie, że źródło mogło się zmienić; skrót to fakt, czy się zmieniło, a lint sprawdza go mechanicznie.
  • review / reviewed_by / reviewed_on (1.6) — czy stronę sprawdził człowiek: ingest zapisuje draft, polecenie „mark X as reviewed” ustawia reviewed, a późniejsza zmiana tego, co strona twierdzi, ustawia needs_update
  • tags (1.6) — płaska lista sprawdzana względem własnego słownika KB w wiki/tags.md; wyszukiwanie może po niej filtrować

Zastrzeżone sekcje treści

Trzy nagłówki ## mają w całej KB ściśle określone znaczenie:

Sekcja Co zawiera
## Sources po jednym punkcie na źródło, każdy ze skrótem
## Crux dosłowne cytaty z tych źródeł — dowód, nigdy parafraza
## Notes pisane przez człowieka i chronione: żaden skill ich nie nadpisuje
## Rules tylko na stronach zakresu projektu: zasady zespołu dla tego projektu, chronione jak ## Notes

Gdy dwa źródła się nie zgadzają, a nikt nie zdecydował, które ma rację, ingest wpisuje na stronę znacznik > CONTRADICTION: … zamiast wybierać zwycięzcę; lint wypisuje go, dopóki człowiek go nie rozstrzygnie.

## Crux pozwala odpowiedzieć na pytanie ze strony zamiast z archiwum: streszczenie może po cichu odpłynąć od źródła, cytat albo wciąż się z nim zgadza, albo nie. ## Notes daje odwrotną gwarancję — na stronach regenerowanych przez agenta (indeksy konektorów, mapy kodu) to jedyne miejsce, w którym adnotacja przetrwa kolejną przebudowę.

Sam wiki/index.md dodatkowo zawiera kb_schema_version (obecnie "1.7"), deklarujący, według której wersji tego schematu wiki została napisana — zwiększaj wersję pomniejszą dla dodatkowych opcjonalnych pól, główną dla zmian łamiących kompatybilność.

Ekstrakcja encji i graf wiedzy

Podczas ingestu agent wydobywa typowane encje (osoby, projekty, biblioteki, koncepcje, systemy) i zapisuje je jako strony w wiki/entities/. Typowane relacje są zapisywane w wiki/graph/edges.json przy użyciu zamkniętego słownika, w którym każdy czasownik jest zdefiniowany przez pytanie, na jakie odpowiada (patrz wiki/graph/index.md) — strukturalne (part_of, uses, depends_on, produces, configures, validates, implements, caused, contradicts, supersedes) oraz łączące osoby z tematami (has_expertise_in, owns). Zapytania mogą przechodzić po grafie, aby odkrywać powiązane strony (np. „co zależy od Redis?") albo bezpośrednio odpowiadać na „kto wie o X".

Rekurencyjna konwencja indeksu i dziennika

Każdy podkatalog wiki/, który grupuje wiele stron (entities/, graph/, przyszłe foldery tematyczne), utrzymuje własny index.md (zwykłą listę linków bez frontmatteru), dzięki czemu nawigacja po podkatalogach pozostaje leniwa, zamiast wymagać pełnego skanowania. Podkatalog może też utrzymywać własny log.md, gdy ma już wystarczająco dużo niezależnej historii; wiki/log.md pozostaje rollupem na poziomie głównym i nigdy nie powtarza zmiany już zapisanej w dzienniku podkatalogu, tylko dostaje jednolinijkowy wpis POINTER. wiki/decisions/log.md to jedyny dziennik podkatalogu w bazowym szkielecie, a Reguła B w AGENTS.md wymienia go jako wyjątek.

Konektory zewnętrznych źródeł i indeksowanie (na żądanie)

Folder libs/<name>/ obsługuje drugi sposób zasilania, obok istniejącej kopii git: mały plik libs/<name>/source.yaml pisany przez użytkownika, który deklaruje żywe zewnętrzne źródło — folder SharePoint, folder Google Drive, zwykły URL albo inny konektor — którego nie chcesz w pełni kopiować lokalnie:

connector: sharepoint
location: "https://contoso.sharepoint.com/sites/Finance/Shared Documents/Reports"
description: "Wspólny folder raportów zespołu finansowego"
refresh_interval_days: 7   # opcjonalne, domyślnie 30

refresh_interval_days ustala częstotliwość osobno dla każdego źródła (folder zmieniający się codziennie zasługuje na krótsze okno niż kwartalne archiwum, które prawie nie drgnie) i ustawia freshness_window_days nadawane generowanym stronom tego źródła. Zarówno „index external sources", jak i „Lint" raportują źródło zaległe względem tej wartości i mówią o ile, żeby użytkownik z dostępem tylko do odczytu wiedział, kogo zapytać, zamiast po cichu polegać na kopii zaległej o trzy tygodnie.

Powiedz „index external sources", a agent go przeskanuje, dopasowując connector do dowolnego żywego narzędzia dostępnego w danej sesji (połączonego narzędzia MCP do Microsoft 365/Google Drive, albo WebFetch dla zwykłego adresu URL), i zbuduje samodzielny, generowany indeks wewnątrz tego samego libs/<name>/ — index.md/entities//graph//log.md, odzwierciedlający strukturę wiki/ opisaną w Rekurencyjnej konwencji indeksu i dziennika powyżej, ale ograniczony wyłącznie do tego jednego konektora. Ten indeks nie jest wmieszany w główne wiki/entities//wiki/graph/edges.json — pozostaje oddzielony na warstwie kaskady libs/, tak samo jak pliki sklonowanej przez git KB. Sam source.yaml pozostaje wyłącznie twój, agent nigdy go nie zapisuje.

Do tego dochodzą dwa rozszerzenia:

  • Współdzielone, wcześniej zbudowane indeksy. source.yaml może dodać opcjonalny blok index:, który deklaruje, gdzie już zbudowany indeks się znajduje — repozytorium git albo zasób współdzielony, np. ścieżka sieciowa lub inna lokalizacja dostępna przez konektor:
    index:
      store: git   # git | shared
      location: "https://github.com/org/finance-index-cache.git"
      ref: main    # opcjonalnie — branch, tag albo podpowiedź co do podścieżki w tym miejscu
    
    Każde uruchomienie najpierw sprawdza tę lokalizację: jeśli indeks już tam jest, zostaje pobrany. Większość osób czyta to, co już jest, zamiast budować indeks samodzielnie. Jeśli go tam jeszcze nie ma, to normalny stan przy pierwszym uruchomieniu, a nie błąd: najbliższe uruchomienie przez użytkownika z dostępem do zapisu tworzy go tam i publikuje, bez osobnego kroku „inicjalizacji".
  • Odczyt vs. zapis, per użytkownik, per źródło. Czy ten użytkownik może przebudować indeks (a nie tylko czytać pobraną/ opublikowaną wersję) to odrębne, lokalne, ignorowane przez git libs/<name>/source.local.yaml — domyślnie tylko do odczytu. Ustawienie access: write w tym pliku włącza dany komputer/użytkownika jako administratora tego źródła, dzięki czemu zespół może wyznaczyć jedną lub dwie osoby do utrzymywania źródła, podczas gdy reszta czyta tylko wynik — bez zbędnego, wielokrotnego przebudowywania i bez potrzeby, żeby każdy użytkownik miał własną autoryzację konektora.

Skill: .agents/skills/ckb-index-external/SKILL.md.

Każde odwołanie krzyżowe używa zarówno [[Wikilinks]] (kompatybilnych z Obsidian), jak i standardowych linków [markdown](path.md). Działa w widoku grafu Obsidian, renderowaniu GitHub i narzędziach CLI. Odwołania do treści nadrzędnych używają pełnych ścieżek względnych: linked/<name>/... lub libs/<name>/.... Odwołania wewnątrz wiki preferują ścieżki bezwzględne względem katalogu głównego projektu (/wiki/entities/foo.md) zamiast względnych, dzięki czemu linki przetrwają późniejsze przenoszenie plików.

Samonaprawiający się lint

Okresowo (lub na żądanie) agent sprawdza kondycję wiki:

  • Zgodność (conformance) — oznacza każdą stronę bez poprawnego frontmatteru lub pola type
  • Świeżość — oznacza strony starsze niż ich freshness_window_days
  • Zanik pewności (confidence decay) — zmniejsza confidence dla stron niewzmacnianych nowymi źródłami
  • Przegląd retencji — archiwizuje strony retention: low starsze niż 2× okno świeżości
  • Wykrywanie supersesji — znajduje sprzeczności, łączy stare→nowe
  • Wykrywanie sierot — znajduje strony bez linków przychodzących
  • Spójność grafu — weryfikuje, czy wszystkie krawędzie wskazują na istniejące encje
  • Spójność indeksu/dziennika — weryfikuje, czy każdy podkatalog ma index.md i czy żadna zmiana nie jest podwójnie logowana
  • Skróty źródeł — przelicza skrót każdego cytowanego źródła i oznacza strony, których dowód faktycznie się zmienił, a nie tylko się zestarzał
  • Dosłowność sekcji Crux — oznacza cytat, którego nie ma już w źródle, na które się powołuje
  • Częstotliwość konektorów — oznacza konektorowe źródło, którego generowany indeks jest zaległy względem refresh_interval_days, wraz z informacją o ile
  • Sekrety i fragmenty prywatne — oznacza postaci danych uwierzytelniających w commitowanym tekście i fragmenty <private>, które trafiły do wiki/, zamaskowane, nigdy nie naprawiane automatycznie; nieszkodliwe dopasowania trafiają do .secrets-allow opartego na skrócie linii
  • Zachowane odpowiedzi — oznacza odpowiedzi w outputs/answers/, których źródła się zmieniły
  • Budżet kontekstu — szacuje warstwę ładowaną zawsze (AGENTS.md plus opisy skilli) i oznacza przekroczenie budget.always_loaded_tokens w ckb.yaml
  • Księga błędów (Error Book) — zapisuje systemowe problemy wraz z przyczyną i naprawą

Automatycznie naprawia to, co może (uszkodzone linki, brakujące odnośniki zwrotne, nieaktualne flagi), i przypomina o przejrzeniu wyniku oraz uruchomieniu „sync changes", aby wypchnąć zmiany do origin, gdy będziesz z nich zadowolony. Skill: .agents/skills/ckb-lint/SKILL.md.

Rozwiązywanie konfliktów (Supersesja)

Gdy nowa informacja przeczy istniejącej stronie, agent dodaje linki supersedes / superseded_by. Stara strona zostaje, oznaczona jako nieaktualna. Kontrola wersji obejmuje więc wiedzę, a nie tylko pliki.

Ocena jakości

Każda strona przy zapisie otrzymuje wynik jakości (0.0–1.0), oparty na strukturze, cytowaniu źródeł i spójności z resztą wiki. Strony poniżej 0.7 są oznaczane do przeglądu lub przepisywane podczas kolejnego lintowania.

Księga błędów (Error Book)

Systematyczne błędy (uszkodzone linki, problemy z formatowaniem, sprzeczności między stronami) są zapisywane w wiki/error-book.md wraz z przyczyną, zastosowaną naprawą i ograniczeniem wielokrotnego użytku zapobiegającym powtórce. Naprawa dwuwarstwowa:

  • Warstwa 1 — deterministyczna automatyczna naprawa problemów strukturalnych
  • Warstwa 2 — przebieg rozumowania agenta dla problemów semantycznych/między stronami

Konwencje sesji

To reguły, których agent przestrzega na podstawie AGENTS.md, a nie haki wpięte w narzędzie: nic w .claude/ nie uruchamia się samo. Jeśli chcesz, by któraś była wymuszana mechanicznie, musisz dodać ją jako hook Claude Code albo zaplanowanego agenta.

  • Start sesji → wybór tytułu rozmowy na podstawie pierwszej wiadomości i podanie go w jednej linijce (chyba że conversations.announce_title: false); jedno wywołanie session_start.py zapisuje tytuł i wypisuje git status, jednolinijkowy wynik lint_report.py --quick, zaległe rutyny i ostatni blok najnowszego podsumowania workload; sugestia ckb-sync-changes lub ckb-lint tylko wtedy, gdy któreś coś zgłosi; zaległe rutyny wykonywane po pierwszej prośbie; przy włączonym autozapisie rozmów sprawdza też, czy ta maszyna ma hook Stop w ignorowanym przez gita .claude/settings.local.json, i pyta przed jego zainstalowaniem. Podsumowanie wymienia też otwarte wątki: nieodhaczone pozycje - [ ] pod ### Open threads w notatkach workload
  • Hook startu sesji (opcjonalny, Claude Code) → przy session.start_hook: true hook SessionStart na tej maszynie wstrzykuje to samo podsumowanie przed pierwszą wiadomością i ponownie po każdym kompaktowaniu; agent pyta przed jego zainstalowaniem
  • Koniec sesji → dopisanie do workload/; powtórzenie sprawdzenia niezsynchronizowanych zmian; po sesji z realną pracą jednorazowe pytanie, czy zapisać rozmowę (ckb-add-conversation) — zapis tylko po „tak" albo bez pytania, gdy w ckb.yaml ustawiono conversations.autosave: true
  • Każda tura dotykająca KB → notatka w workload/ (Reguła D)
  • Błędne lub źle skierowane źródło → ckb-retract usuwa je i dokładnie to, co wniosło (strony, twierdzenia, krawędzie), po pokazaniu planu; prośby z raw/retractions/ (np. od serwera MCP) są zgłaszane przy ingestii
  • Pytanie bez odpowiedzi → wpis w wiki/query-gaps.md, jedyny zapis, który należy do ckb-retrieve; odpowiedzi nigdy nie są automatycznie zapisywane jako strony
  • Lint na żądanie lub przez rutynę → „Lint" uruchamia pełną kontrolę; „lint every week" robi z tego rutynę w ckb.yaml, która odpala się na pierwszym starcie sesji po upływie okresu (ckb-routine)

Kontekst napędzany zapotrzebowaniem (Demand-Driven Context, DDC)

Wiki rośnie dzięki rzeczywistym niepowodzeniom agenta, a nie dzięki doborowi treści z góry:

  1. Agent nie potrafi odpowiedzieć → identyfikuje brakującą wiedzę
  2. Proponuje minimalną encję/stronę wypełniającą lukę
  3. Użytkownik zatwierdza lub dostarcza materiał źródłowy
  4. Kolejny ingest ją uwzględnia

Podsumowania sesji

Po każdej akcji konwersacyjnej agent dopisuje do workload/YYYY-MM-DD_<autor>_summary.md — jeden plik na osobę na dzień, nazwany i opisany tożsamością gita, pod którą działa sesja. Daje to ciągłość między sesjami, przeglądalną historię ewolucji bazy wiedzy, a we współdzielonym repozytorium zapis, kto co zrobił, bez konfliktów scalania w workload/. Ta sama tożsamość trafia do linii **Author:** każdego wpisu w wiki/log.md. Agent czyta ostatnie podsumowanie na starcie sesji, niezależnie od autora, aby kontynuować od miejsca, w którym skończono.

Dziennik zmian

Każda modyfikacja wiki jest natychmiast logowana w dokładnie jednym dzienniku, w kolejności odwrotnie chronologicznej: wiki/decisions/log.md dla wszystkiego pod wiki/decisions/, wiki/log.md dla reszty, z jednolinijkowym POINTER w dzienniku głównym, gdy zmianę wchłania dziennik decyzji. Lint zgłasza zmianę zapisaną w obu.

Eksport OKF (na żądanie)

Wiki można wyeksportować do outputs/okf/ jako pakiet zgodny z Open Knowledge Format v0.1, który odczyta dowolne ogólne narzędzie OKF (np. referencyjny wizualizator grafu Google), bez naruszania bogatszego wewnętrznego schematu (confidence/quality/retention/supersedes/podwójne linkowanie), którego OKF natywnie nie rozumie. Całe przekształcenie (przemapowanie frontmatteru, przepisanie linków, regenerację indeksów i dzienników oraz sprawdzenie zgodności z OKF na własnym wyjściu) wykonuje deterministyczny skrypt Python (scripts/export_okf.py), więc eksport jest odtwarzalny, a nie wyprowadzany na nowo strona po stronie; agent uruchamia skrypt i przekazuje raport. outputs/okf/ jest w .gitignore: to w pełni regenerowalny artefakt budowania, więc każda maszyna/narzędzie regeneruje go na żądanie zamiast przenosić go w historii gita. Skill: .agents/skills/ckb-export-okf/SKILL.md.

Eksport Starlight (na żądanie)

Wiki można też wyeksportować do formatu dla Astro + Starlight w outputs/starlight/, co daje czytelną dla człowieka stronę dokumentacji, w odróżnieniu od eksportu OKF, przeznaczonego dla maszyn i narzędzi. Deterministyczny skrypt Python (scripts/export_starlight.py) obsługuje przemapowanie frontmatteru, zwijanie podwójnych linków, rozwiązywanie wikilinków, kopiowanie zasobów i generowanie paska bocznego; agent zadaje tylko dwa pytania konfiguracyjne (zakres eksportu: pełny uruchamialny szkielet vs. tylko treść; czy dołączyć strony meta dziennika/księgi błędów) i przekazuje raport skryptu. Skill: .agents/skills/ckb-export-starlight/SKILL.md. Podobnie jak outputs/okf/, outputs/starlight/ jest w .gitignore jako regenerowalny artefakt budowania.

Dziennik decyzji (na żądanie)

Powiedz „zapisz decyzję: ..." (albo po prostu „zdecydowaliśmy ..."), żeby utworzyć numerowany rekord decyzji; zapytaj „co zdecydowaliśmy w sprawie X", „kto to zdecydował", „które decyzje są wciąż propozycjami" albo „co zastąpiło decyzję 3", żeby dostać ją z powrotem wraz z autorem, datą i statusem. Zapisywanie zbiera brakujące pola w jednej turze zamiast wywiadu, ustawia powiązania zastępowania w obu kierunkach, dodaje krawędzie grafu decided_by/affects i zapisuje do wiki/decisions/log.md. Zobacz .agents/skills/ckb-decide/SKILL.md.

Prowadzone wycieczki wprowadzające (na żądanie)

Poproś „oprowadź mnie po X" (lub „od czego zacząć z X", „krótka wycieczka po X"), aby otrzymać krótką kolejność czytania w trybie tylko do odczytu: akapit wprowadzający plus uporządkowaną listę stron wiki do przeczytania, zbudowaną przez przejście po grafie wiedzy na zewnątrz od najlepiej pasującej strony (najpierw podstawy, potem sam temat, potem to, co się na nim opiera). Nigdy nie zapisuje do wiki/. Zobacz .agents/skills/ckb-onboard-me/SKILL.md.

Podsumowanie projektu (na żądanie)

Poproś o „podsumowanie projektu" (lub „jak stoją sprawy", „wprowadź mnie w bieżący stan projektu"), aby zregenerować PROJECT-OVERVIEW.md w katalogu głównym repozytorium — jedno- lub dwustronicowy skrót (przegląd, stan projektu, działania i ich status, ryzyka, założenia) zsyntetyzowany w całości z bieżącej zawartości wiki/ i jej grafu wiedzy. Zawsze nadpisywany w całości przy ponownym uruchomieniu, nigdy nie dopisywany ręcznie. Zobacz .agents/skills/ckb-project-summary/SKILL.md.

Dokumenty z szablonów (na żądanie)

Dokumenty, które piszesz regularnie, trzymaj jako szablony w templates/: plik Markdown, w którym nagłówki nadają kształt, a komentarze HTML mówią agentowi, co ma trafić do każdej sekcji - zapytaj użytkownika, przeczytaj tę stronę wiki, zmieść się w trzech zdaniach. „Prepare a new document using template status-report" czyta szablon, zadaje wszystkie pytania naraz, resztę bierze z wiki i zapisuje wynik w outputs/documents/, z frontmatterem wskazującym szablon i użyte strony. Luki stają się liniami TODO:, nie domysłami. W zestawie jest jeden przykład, templates/status-report.md; format opisuje templates/README.md. Zobacz .agents/skills/ckb-document/SKILL.md.

Synchronizacja gita (na żądanie)

Na żądanie agent uzgadnia historię gita tego repozytorium z jego zdalnym repozytorium origin: commituje lokalne zmiany, pobiera i scala zdalne, pokazuje Ci konflikty plik po pliku do rozwiązania, a na koniec automatycznie wypycha wynik (push). Przed stagingiem sprawdza, czy to, co ma zostać zacommitowane, nie zawiera sekretów, i zatrzymuje się, jeśli coś znajdzie. Powiedz „sync changes", aby to uruchomić. Nie ma to nic wspólnego z „Ingest", który zamienia raw/inbox/ na strony wiki/ i nie dotyka gita. Samo „sync" zawsze oznacza gita. Skill: .agents/skills/ckb-sync-changes/SKILL.md.

Zapisane rozmowy (na żądanie)

Powiedz „save this conversation", a transkrypt sesji zostanie skopiowany do raw/saved-conversations/<RRRR-MM-DD>/ - oryginalny plik JSONL, który przechowuje Claude Code, plus czytelna wersja .md - i wpisany do index.md w tym folderze. Zapisane rozmowy pozostają poza wyszukiwaniem: na pytania agent nadal odpowiada wyłącznie z wiki. Możesz natomiast pytać o same rozmowy („czy rozmawialiśmy o X", „co ci mówiłem/mówiłam o Y") i dostać zacytowaną dokładną wymianę zdań. Aby przenieść rozmowę do wiki, skopiuj jej .md do raw/inbox/ i powiedz „Ingest". Powiedz „save conversations automatically", aby przełączyć conversations.autosave w ckb.yaml - od tej pory każda sesja jest zapisywana na końcu bez pytania. Każda sesja zaczyna się od tytułu, który agent nadaje jej na podstawie pierwszej wiadomości i podaje w pierwszej odpowiedzi; nazywa on zapisany transkrypt, a „stop telling me the title" wycisza tę linijkę. Skill: .agents/skills/ckb-add-conversation/SKILL.md.

Tryb quizu (na żądanie)

Poproś o odpytanie z wiki („quiz me on X", „sprawdź moją wiedzę"), aby uzyskać jednorazowy, punktowany sprawdzian wiedzy: agent czyta odpowiednie strony, generuje pytania otwarte lub jednokrotnego wyboru oparte na konkretnych faktach z wiki, przeprowadza je jedno po drugim z natychmiastową informacją zwrotną i bieżącym wynikiem, a na koniec podaje werdykt. Bezstanowy: nic nie jest zapisywane między uruchomieniami. Zobacz .agents/skills/ckb-quiz/SKILL.md.

Prowadzony program nauczania (na żądanie)

Poproś o naukę z wiki („teach me the wiki", „naucz mnie o X", „przeprowadź sesję nauki"), aby otrzymać stanowy kurs zamiast jednorazowego quizu. Pierwsze wywołanie go planuje: określa zakres materiału (opcjonalnie uzupełniając cienkie miejsca z internetu, wyraźnie oznaczone jako nieautorytatywne), pyta, czy ma to być jedna sesja, czy rozłożona w czasie seria (czas trwania, częstotliwość, opcjonalne przypomnienia kalendarzowe .ics), dzieli treść na porcje wielkości sesji (woli dodać sesję, niż upychać materiał) i zapisuje zaakceptowany plan oraz tracker postępu w outputs/teaching/<topic>/. Kolejne wywołania porównują plan z postępem, uczą kolejnej porcji materiału inną techniką za każdym razem (pytania sokratejskie, analogie, przykłady rozwiązane krok po kroku, „naucz mnie z powrotem", mnemotechniki, ...), sprawdzają utrwalenie wiedzy i powtarzają słabe punkty przed przejściem dalej. Nigdy nie zapisuje do wiki/. Zobacz .agents/skills/ckb-teach-me/SKILL.md.

Wyjaśnienia metodą Feynmana (na żądanie)

Powiedz „Feynman me on X” (albo „wyjaśnij mi porządnie X”, „czego nie rozumiem?”), a agent wyjaśni jedną stronę wiki słowami, które zna dwunastolatek, pod każdym fragmentem podając link do sekcji, z której pochodzi, a potem nazwie każde miejsce, w którym wyjaśnienie się rozrzedziło, i przypisze je do jednej z trzech grup: luka na stronie, luka w jej źródłach albo luka u wyjaśniającego. Agent nigdy nie łata luki własną wiedzą. Następnie prosi cię, żebyś sam wyjaśnił jeden fragment, i schodzi poziom głębiej. Gdy nie podasz pojęcia, proponuje strony robocze (draft), oparte na jednym źródle albo nieaktualne. Sesja trafia do outputs/teaching/feynman/; luka w źródłach trafia do wiki/query-gaps.md tylko po twojej zgodzie. Zobacz .agents/skills/ckb-feynman/SKILL.md.


Szybki start

  1. Opcjonalnie: zainstaluj Pythona 3.8+. Pięć skilli uruchamia skrypt w Pythonie (tylko biblioteka standardowa); bez niego kontrola na starcie sesji przechodzi na zapasowy skrypt bash/PowerShell, lint i wyszukiwanie działają w wolniejszym trybie ręcznym, a eksporty są niedostępne. Kroki dla poszczególnych systemów: docs/MANUAL.pl.md → Wymagania wstępne.

  2. Zamontuj nadrzędne bazy wiedzy:

    ln -s /path/to/other-kb ./linked/my-upstream
    git clone https://github.com/org/external-kb ./libs/external-kb
    

    Albo, dla żywego źródła, którego nie chcesz w pełni kopiować lokalnie, umieść zamiast tego libs/<name>/source.yaml (zobacz „Konektory zewnętrznych źródeł i indeksowanie" powyżej) i powiedz „index external sources".

  3. Wrzuć surowy materiał do raw/inbox/ (notatki, linki, artykuły).

  4. Poleć agentowi „Ingest" — przetworzy skrzynkę odbiorczą, skonsultuje kaskadę, wydobędzie encje i zapisze ustrukturyzowany markdown w wiki/.

  5. Zadawaj pytania — agent używa indeksu do routingu, TLDR-ów do szybkich odpowiedzi i grafu do odkrywania relacji.

  6. Okresowo proś o „Lint" — agent sprawdzi kondycję wszystkiego, naprawi, co może, i zgłosi problemy.


Pliki instrukcji dla agenta

Plik Cel
AGENTS.md Pełna instrukcja dla dowolnego agenta kodującego AI
CLAUDE.md Dowiązanie symboliczne do AGENTS.md, automatycznie wykrywane przez Claude Code

Skille znajdują się w jednej wspólnej lokalizacji, .agents/skills/, dzięki czemu każde narzędzie agentowe respektujące tę konwencję je odnajduje. .claude/skills to dowiązanie symboliczne do .agents/skills — Claude Code widzi ten sam zestaw skilli bez drugiej kopii do utrzymywania w synchronizacji.


Wskazówki

  • Nadrzędne bazy wiedzy (linked/ i kopie git w libs/) nigdy nie są modyfikowane przez agentów. Wyjątkiem jest libs/<name>/ oparty na konektorze (ten z source.yaml) — agent zarządza jego generowanym indeksem, ale tylko dla użytkownika, który lokalnie ustawił sobie access: write (zobacz następny punkt); kopia każdego innego użytkownika pozostaje tylko do odczytu.
  • Aby poprawić treść nadrzędną, zapisz poprawną wersję w wiki/ — ona wygrywa.
  • Używaj raw/inbox/ dla wszystkiego, co nieprzetworzone; agent czyści ją podczas ingestu.
  • Tabela routingu wiki/index.md to najważniejszy plik — utrzymuj go na bieżąco.
  • Confidence, quality i freshness pozwalają ufać właściwej treści i oznaczać resztę do przeglądu.
  • tmp/ jest w .gitignore. Podobnie większość libs/, z jednym podziałem: kopia git w libs/<name>/ pozostaje ignorowana, natomiast konektorowy libs/<name>/ ma śledzone source.yaml oraz generowane index.md/entities//graph//log.md. Ten indeks to zsyntetyzowana wiedza warta udostępnienia przez „sync changes", a nie artefakt budowania. libs/<name>/source.local.yaml to wyjątek w wyjątku: osobisty stan maszyny, nigdy nie synchronizowany.
  • outputs/ jest śledzony, ale outputs/okf/ i outputs/starlight/ nie. Każdy z nich da się odtworzyć z wiki/ na żądanie, więc nie ma czego uzgadniać w historii gita. Ręcznie utrzymywane artefakty w outputs/ commituj normalnie.
  • outputs/teaching/ też jest ignorowany. Plany nauki, postęp sesji i sesje Feynmana są osobiste, nie są współdzieloną treścią KB.

Wersja i licencja

Aktualna wersja szablonu: VERSION. Licencja: Apache License 2.0.